บทเรียนที่6| ทำเล "ในการ" ทำใจ
posted on 27 May 2008 17:23 by verywerคือเส้นทางชีวิตของผมตอนนี้ถึงจุดที่ต้องตัดจากความสัมพันธ์กับคนที่สนิทยิ่งคนหนึ่ง
ถึงแม้ว่าผมจะเป็นคนริเริ่มตัดสินใจ
และผมรู้สึกเลยว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ถึงแม้ผมจะเคยผ่านเคยพบกรณีแบบนี้มาหลายครั้งหลายคราแล้ว
ความเสียใจและความเศร้ามันก็ตามเข้ามาติดๆ ทั้งๆที่ผมคิดว่ามันน่าจะมีภูมิคุ้มกันทางความรู้สึกได้ แต่ไม่เลย
และทั้งๆทีหน้าตาแบบผมไม่น่าจะมีน้ำเล็ดออกจากดวงตาได้ แต่มันก็เกิดขึ้นแล้ว.......
ช่วงเวลาที่ หาที่ หาทาง เหมาะกับการหยุดอาการน้ำตาไหลก็เกิดขึ้น
ผมลองนั่งอยู่ในห้องที่ผมรู้สึกว่าแคบๆ แคบซะจนผมอยู่คนเดียวได้ สักพักอาการก็ไม่เคยหยุดและลดถดหายลงเลย
ห้องที่แคบที่เท่าขนาดตัวผม เต็มและเกินไปด้วยความรู้สึก เสียดายและเสียใจ
ผมกับค้นพบว่าการนั่งผลานลมหายใจ ไป ฟื๊ด ฟื๊ดดด นั้นไม่ได้ช่วยอะไรกับผมเลย
ผมเลยตัดบทคิดไปทำอะไรให้มันยุ่งซะแม่งทุกลมหายใจซะเลย เริ่มด้วยการ
กิน........................................................................................แล้วก็อิ่ม งั้น,
เล่น.......................................................................................ก็เริ่มเบื่อ งั้น,
ดู..........................................................................................ก็เริ่มหลุด
ด้วยวิธีต่างๆนาผมก็รู้สึกว่ามันช่วยได้ ถ้าเรามีใจพร้อมที่จะทำกับมันเต็มที่ แต่ใจผมตอนนี้มันหายไปไหนซะไม่รู้
ทิ้งไว้แค่อาการเสียใจผสมกับความนั่งซึมเศร้าบนใบหน้าที่ตึงๆเพราะคราบน้ำตา แต่ไม่ถึงกับทำร้ายร่างกายหรืออุปกรณ์
และก็ไม่ถึงกับเรียกได้ว่าเป็นคนปกติ
ผมก็ลองค้นวิธีมาหมดแล้วจึงคิดแผลงๆในใจว่าถ้าหยุดอาการนี้ไม่ได้ก็ยุมันเสียเลยดีกว่า จึงหยิบMP3ที่โฟล์เดอร์ที่ชื่อขว้านหัวใจให้ตายไปข้าง
มีคนไหนไม่รู้เคยบอกว่า เวลาเศร้าเสียใจทางด้านความรัก อย่างฟังเพลงรักเด็ดขาด เพราะฉะนั้นเราจะมาพิสูจน์กัน
เพลงที่1 อืม เพลงที่2อืม 3......4 ถึงเพลงที่เท่าไหร่ไม่รู้ น่าแปลกที่ผมไม่มีอาการฟูมฟายเหมือนคนอื่น
ถึงแม้เพลงที่ผ่านมาจะมีเพลงถึงขั้น"แทงข้างหลังทะลุถึงหัวใจ"แม้"รักไม่ช่วยอะไร"เลย"ในภาพเวลาเดิมๆ"
แต่ตั้งแต่ introเพลงที่1ขึ้น น้ำตาที่เคยหนองไหลกลับไหลย้อนกลับมาหลั่งมันอีกครั้ง
ผมจำได้ว่าช่วงนั้นฟังเศร้าที่ไม่ได้เข้ากับสถานการณ์ผมเลย แต่ไหง๋ทำให้ผมนึกถึงเรื่องเก่าๆอีกครั้ง
นั้นคือเหตผลที่ไม่ให้ฟังเพลงเศ้ราใช่ไหม
หลายคนคงบอกว่า ใช่! แต่ผมเองก็บอกว่า ใช่!แต่ควรฟัง
ถึงแม้ช้ำใจแต่ก็ต้องจำ การทำใจไม่ใช่การลืม การทำใจคือการเข้าใจในทำเลที่ชื่อว่าเวลา
ป.ล."ขอบใจนะ"และยินดีที่ได้(เคย)คบกัน
